Zaczęło się z potrzeby serca. Latem 2024 roku w Broku spotkały się osoby, które chciały wznowić działalność zespołu ludowego. W mieście żywa była pamięć o takich formacjach jak Puszcza Biała i Jarzębina, dlatego pomysł reaktywacji zespołu ludowego szybko znalazł zwolenników.
Na pierwszym spotkaniu pojawiła się liczna grupa chętnych i właśnie wtedy zapadła decyzja, że warto spróbować. Nie snuli wtedy dalekosiężnych planów: niech odbędzie się choć jedna próba, może damy jeden występ... Ale szybko okazało się, że ludzie mają chęć do dalszego działania.
- Istnieje tradycja, istnieją utwory, stroje. Ludziom po prostu czegoś brakowało - mówią członkowie zespołu.
Dziś zespół liczy około 20 osób. Są osoby związane z dawnymi grupami, ale dołączają też nowi członkowie. Właśnie to połączenie doświadczenia i świeżej energii daje grupie siłę do działania.
- Nie zaczynamy od zera. Mamy na czym bazować i chcemy się rozwijać - podkreślają.
Pierwszy występ dali bardzo szybko. Po ledwie kilku próbach stanęli na scenie podczas Dni Broku. Było dużo stresu i niepewności, jak to wszystko zabrzmi. Członkowie zespołu przyznają jednak, że właśnie ten moment dał im przekonanie, że warto iść dalej.
- Założyliśmy sobie, że wystąpimy podczas Dni Broku, a potem zobaczymy, co będzie dalej. I udało się - wspominają.
Największą radość daje im reakcja publiczności. Kiedy ludzie śpiewają razem z nimi, wstają z miejsc, wtedy zespół czuje największą satysfakcję. To właśnie kontakt z widownią sprawia, że wysiłek włożony w próby ma sens.
- Najfajniejsze jest sprawdzanie reakcji ludzi. Jak publiczność żywo reaguje, śpiewa z nami albo po prostu dobrze się bawi, to sprawia frajdę - przyznają.
Zespół występuje na dożynkach, koncertach, wydarzeniach patriotycznych i festiwalach. Zaproszenia przychodzą także spoza powiatu.
Jednym z ważniejszych doświadczeń był dla nich wyjazd do Terespola na XXIX Międzynarodowy Festiwal Kolęd Wschodniosłowiańskich, gdzie zmierzyli się z zupełnie innym repertuarem. Śpiewali wtedy w języku wschodniosłowiańskim. Jak przyznają, było to duże wyzwanie, ale też jedno z wydarzeń, które najmocniej zapadają w pamięć.
- To było coś innego niż nasz codzienny repertuar. Żeby to dobrze zaśpiewać, trzeba było nauczyć się nie tylko melodii, ale też znaczenia słów - opowiadają.
Członkowie zespołu zgodnie powtarzają, że najważniejsza jest pasja. Bez niej nie pomogą ani stroje, ani głosy, ani repertuar. Znajdują czas, by przychodzić na próby i jeździć na kolejne wydarzenia. Dla wielu osób to świetna forma oderwania się od codziennych obowiązków.
Ważną częścią ich działalności jest pielęgnowanie lokalnej tradycji. Zespół bazuje na utworach dawnych grup, ale szuka też nowych inspiracji. Wraca do gwary i udowadnia, że folklor jest wciąż żywy.
- To fascynujące, kiedy człowiek przypomina sobie, jak mówili nasi dziadkowie. Ważne, żeby tego nie zapomnieć - podkreślają rozmówcy.
Wielkim przyjacielem zespołu jest Stowarzyszenie Kulturalno-Edukacyjne, które pomaga organizować szerszą działalność kulturalno-edukacyjną. Dzięki temu udaje się zdobywać granty, doposażać grupę, kupować potrzebne elementy strojów, instrumenty czy sprzęt, ale też przygotowywać warsztaty, spotkania i inne wydarzenia dla mieszkańców.
Członkowie zespołu podkreślają, że ogromne wsparcie otrzymują od gminy, szkoły, biblioteki, Klubu Seniora. To wszystko sprawia, że mogą odważniej planować kolejne inicjatywy.
- Stworzono nam przestrzeń. Dostaliśmy wsparcie i po prostu to wykorzystujemy - podkreślają.
Marzą, by dalej się rozwijać, występować na coraz większych scenach. Ale równie ważne jest dla nich, żeby ludzie przyjmowali ich z uśmiechem i żeby ta dobra energia nie zniknęła.
- Największa satysfakcja jest wtedy, kiedy schodzimy ze sceny i widzimy, że ludzie przyjęli nas pozytywnie - mówią.
Angelika Litwa
💬 Komentarze (0)