W lasach wokół Lelisa pojawił się niezwykły grzyb - złotoborowik wysmukły, którego dotąd u nas nie widywano. Czytelnicy spacerujący po lesie, informują nas, że wiele osób nie rozpoznaje tego gatunku i wyrzuca go z koszyka, myśląc, że to grzyb niejadalny.
O tym niezwykłym grzybie, zwanym też borowikiem amerykańskim, poinformowali nas czytelnicy.
- Na grzyby w okolicach Ostrołęki jeżdżę od 10 lat i pierwszy raz widzę ten gatunek. Podobno występował nad morzem, a teraz można go spotkać w okolicach Lelisa. Wiele osób wyrzuca go z koszyka, myśląc, że jest trujący. Ten grzyb jest jadalny i do tego bardzo dobrze smakuje - pisze czytelnik Kamil.
Postanowiliśmy poszukać informacji o złotaku wysmukłym zwanym także złotoborowikiem wysmukłym. Okazuje się, że piszą o nim nadleśnictwa.
- Pojawił się on w Europie ok. 10 lat temu, najpierw na Litwie, a następnie rozprzestrzenił się wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Od kilku lat znany jest grzybiarzom nadbałtyckich borów. Należy do rodziny borowikowatych, ale do innego rodzaju niż nasz borowik. Pochodzi z północno-wschodnich terenów USA. Bardzo dobrze "wchodzi" w mikoryzę z naszą sosną i jako gatunek inwazyjny jest podejrzewany o próbę wyrugowania naszego szlacheckiego! Ten ostatni, jako że szlacheckość zobowiązuje, aby wydać na świat owocniki musi mieć towarzystwo muchomora czerwonawego i najlepiej jeszcze muchomora twardego. Natomiast w związki mikoryzowe z drzewami (przeważnie świerkami, sosnami, brzozami) wchodzi przy obecności bakterii z rodzaju Pseudomonas. Znacznie mniej wymagający złotak wysmukły, owocnikuje obficiej, jest według nadbałtyckich grzybiarzy, smacznym grzybem, do tego niepoznanym jeszcze przez miejscowe robale (nie zasiedlają go) - sama radość dla miłośników tej części runa leśnego. Jego obecność na stanowiskach oddalonych przeszło 100 km od wybrzeża świadczy chyba o rozpoczęciu jego inwazji w głąb lądu. Zdaje się, że grzybiarzy to nie martwi - czytamy w komunikacie nadleśnictwa.
Jak go rozpoznać?
Kapelusz początkowo wypukły nigdy niespłaszczający się całkowicie, osiąga średnicę 4-20 cm. Powierzchnia sucha i matowa rudawa z charakterystyczną "falbanką" na krawędzi kapelusza. U młodych owocników kolor kapelusza ciemnobrązowy do cynamonowego.
Od spodu jaskrawożółty do żółtozielonego. Smak lekko kwaskowaty.
Trzon: 7-15 cm stosunkowy długi przypominający bardziej koźlarza niż borowika, żółty lub brzoskwiniowy, silnie bruzdowany z żłobkowaną powierzchnią.
Miąższ ma odcień różowawy, przy czym barwa ta nie zmienia się pod wpływem utlenienia.
Źródło: na grzyby.pl , Lasy Państwowe
💬 Komentarze (0)