Święcenie pokarmów to jeden z najważniejszych aspektów Wielkanocy. Tradycją, ściśle związaną ze zmartwychwstaniem Jezusa, jest przygotowanie koszyka i zaniesienie go do kościoła w Wielką Sobotę. Co powinniśmy włożyć do święconki i jaka jest symbolika potraw?
W polskiej tradycji pokarmy zaczęto święcić w XIV wieku. Na początku świecono jedynie baranka z chleba, ale z czasem kosze stawały się coraz bogatsze. W końcu ustalono siedem składników, które stały się symbolami świąt.
Wierni, w zależności od upodobań, dokładają do święconki także inne potrawy. Część z nich jest jednak stała.
Podstawowym elementem, którego nie może zabraknąć w święconce jest jajko, czyli znak nowego życia. Chleb symbolizuje ciało Chrystusa, wędlina - dobrobyt po długim okresie modlitw i postów, a sól - oczyszczenie oraz moc odstraszania wszelkiego zła. W koszyczku powinny znaleźć się również: baranek (np. z cukru), który oznacza zwycięstwo życia nad śmiercią, chrzan symbolizujący siłę i zdrowie, a także babka wielkanocna, która dawniej była znakiem wysokich zdolności gospodyni.
Koszyk wielkanocny zazwyczaj przyozdabia się gałązkami borówki, wierzbowymi witkami i baziami oraz koronkowymi serwetkami z nadrukami symboli świątecznych. Zgodnie z tradycją, poświęconych pokarmów nie można jeść do czasu wielkanocnego śniadania, które powinno się odbyć najwcześniej po porannej rezurekcji.
W parafiach w Ostrowi Mazowieckiej oraz w gminach naszego powiatu, wierni, z koszyczkami pełnymi różnych straw, udają się w Wielką Sobotę do kościoła, gdzie kapłan święci pokarmy.
💬 Komentarze (0)