Opublikowano . Kraj i świat | Aktualności | Pozostałe wiadomości


Ignacy Krasicki - najznakomitszy polski poeta?

Książę poetów polskich - taki mianem określano go jeszcze za życia. Ignacy Krasicki to niewątpliwie najsłynniejszy przedstawiciel polskiej literatury epoki oświecenia, którego bystry umysł i przenikliwe utwory do tej pory nie straciły na aktualności i są źródłem wiedzy o człowieku i jego zmiennej naturze. Uniwersalne prawdy zawarte w morałach bajek autorstwa Krasickiego mogą być drogowskazem nie tylko dla naszego pokolenia ale i dla wielu kolejnych. Kim był wiec ten wielki poeta i o czym opowiadają jego utwory?

2020/01/poezja-jpg_5e16cf3abe65e

Ignacy Krasicki - biografia

Ignacy Krasicki urodził się 3 lutego 1735 roku w zubożałej magnackiej rodzinie. Ojciec Jan nadał mu aż trzy imiona: Ignacy Błażej Franciszek. Od dnia swoich narodzin wiadomo było, że zostanie duchownym, taka była bowiem wola jego rodziców. Nauki pobierał w kolegiach jezuickich kilku europejskich miast, takich jak Lwów, Rzym czy Warszawa. Był serdecznym przyjacielem późniejszego króla Stanisława Augusta, który w późniejszych latach mianował Krasickiego swoim kapelanem i współpracownikiem. Krasicki nie był zwykłym księdzem i proboszczem. Święcenia przyjął w 1751 roku, a już 15 lat później powołano go na biskupa warmińskiego i senatora. 5 lat przed śmiercią objął również wymarzoną funkcję arcybiskupa gnieźnieńskiego. Był również współzałożycielem i uczestnikiem słynnych obiadów czwartkowych odbywających się w siedzibie króla. Poeta zmarł 14 marca 1801 roku w Berlinie. 

Debiut literacki księdza Ignacego nastąpił stosunkowo późno, dopiero w 1775 roku, kiedy to wydany został jego poemat Myszeidos. Tak późny debiut nie był jednak dla Krasickiego przeszkodą do zostania jednym z najwybitniejszych pisarzy tego okresu. Kolejne lata jego życia były bowiem bardzo płodne literacko. Rok po debiucie powstały słynne "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" oraz "Monachomachia". Rok 1779 przyniósł światu kolejne jego utwory takie jak "Bajki i przypowieści" oraz "Satyry". To właśnie owe bajki i satyry są jednymi z najpopularniejszych utworów pisarza, których przekaz i symbolika są aktualne pomimo upływu kilku stuleciu od ich napisania. Ignacy Krasickie nie był jednak tylko poetą. Pisał artykuły do słynnego "Monitora" oraz założył własną gazetę, którą nazwał "Co Tydzień". Był również członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk zrzeszającego badaczy różnych dziedzin oraz zajmował się przekładem dzieł Plutarcha.

Czapla, ryby i rak

Czapla, ryby i rak to jedna z popularniejszych bajek pisarza. Jak zwykle to bywa w jego utworach występują w niej zwierzęta mające symbolizować pewne typy ludzi i ich zachowania oraz charaktery. Bajka ta opowiada o przebiegłej czapli, która z powodu podeszłego już wieku nie była w stanie sama łowić ryb. Wymyśliła więc podstęp strasząc swoje ofiary nadchodzącą zagładą stawu. Ryby wystraszone groźbą śmierci same prosiły czaplę by w swoim dziobie przeniosła je do innego zbiornika idąc tym samym na pewną śmierć. Sprytna czapla udawała natomiast niechętną by uśpić czujność swoich ofiar.Oszołomiona swoim sukcesem postanowiła w podobny sposób zapolować również na raki. Czapla nie przewidziała jednak, że jeden z nich przejrzy jej zamiary i udusi ją. Jak każda bajka Krasickiego, ta również posiadała morał, który autor ujął w następujących słowach: "Padła nieżywa/ Tak zdrajcom bywa." W ten sposób poet przestrzega ludzi podobnych do czapli, że oszukiwanie innych nie odbywa się bez kary, która prędzej czy później przyjdzie do każdego.

Człowiek i zdrowie

Człowiek i zdrowie jest kolejną bajką o smutnym, wręcz dołującym wydźwięku. Występują w niej dwie postacie: człowiek przedstawiający tu cały rodzaj ludzki i zantropomorfizowane zdrowie. Bohaterowie podążają razem drogą, którą jest po prostu nasze życie. Początkowo wesoły i pełen energii człowiek jest zły na zdrowie, że nie chce podążać za nim z równą werwą i dodatkowo poucza go, aby zwolnił. W pewnej chwili bohaterom udaje się iść ramię w ramie jednak z biegiem czasu jednak człowiek coraz bardziej słabnie i zwalnia a zdrowie zaczyna go wyprzedzać. Zmęczony człowiek prosi więc zdrowie aby mu pomogło, ono jednak nie słucha, przypomina, że przestrzegało człowieka przed tym co właśnie nastąpiło, a po chwili znika zostawiając go samego. W ten oto sposób poeta ukazuje 3 etapy życia ludzkiego: pełną energii młodość, stateczną dorosłość i zniedołężniałą starość. Całość jest więc pesymistyczną refleksją na temat naszego życia i tego jak bardzo nie doceniamy naszego zdrowia.

Artykuł sponsorowany