W niewielkiej wsi Treblinka w powiecie ostrowskim rozgrywała się przed laty tragiczna historia okupowanej przez nazistów Polski. W powstałym na terenie miejscowości niemieckim obozie zagłady, funkcjonowała machina masowego uśmiercania ludzi, w szczególności narodowości żydowskiej. 2 sierpnia 1943 roku w obozie wybuchł bunt.
O tragicznych, ale i heroicznych wydarzeniach w Treblince opowiada książka "Treblinka 43. Bunt w fabryce śmierci" autorstwa Michała Wójcika.
W wywiadzie dla portalu onet.pl opowiada on o tamtych wydarzeniach, a także kluczowej roli, jaką obóz w Treblince odegrał w tzw. "ostatecznym rozwiązania kwestii żydowskiej", które chcieli wcielić w życie niemieccy naziści. Eksterminacji ludności żydowskiej, ale też innych narodowości, dokonywano najczęściej w komorach gazowych. Wielu ginęło rozstrzelanych przez SS-manów.
Jak mówił autor książki, Treblinka była najdoskonalej funkcjonującą machiną zagłady. Metodologia zabijania została doprowadzona tam do perfekcji. Obozu pilnowało od 20 do 40 SS-manów oraz 100-120 ukraińskich wachmanów. Transporty ludzi przyjeżdżały m.in. z Warszawy, Białegostoku czy Częstochowy. Ginęli szybko, w okrutnych męczarniach, ograbiani wcześniej z kosztowności i wszelkiego dobytku. Wobec okrucieństwa i bestialstwa oprawców, w obozie wybuchł bunt 2 sierpnia 1943 roku. Wzięło w nim udział ok. 700 osób, 300 z nich zginęło zastrzelonych lub na drutach okalających obóz, a 400 udało się z niego wydostać. Około 100 przeżyło wojnę. Na czele buntu stanęli Żydzi polscy i czescy. O szczegółach zrywu powstańczego opowiada Michał Wójcik.
Więcej na ten temat w portalu onet.pl w artykule: 2 sierpnia 1943. Bunt więźniów w Treblince
💬 Komentarze (0)